OTOCZAK - kwartalnik kolekcjonerów minerałów i skamieniałości




Zasady pisania artykułów do Otoczaka

Przewodnik dla autorów

  1. Tekst artykułu powinien być przekazany na dyskietce lub przez internet w postaci pliku tekstowego zapisanego w programie MS Word.
  2. Artykuły opisujące złoża, stanowiska itp. powinny być podzielone na podrozdziały: wstęp, lokalizacja i stan odsłonięcia, historia, budowa geologiczna, mineralizacja, minerały, podsumowanie. Nazwy, kolejność i ilość podrozdziałów należy dostosować do specyfiki artykułu.
  3. Długie (powyżej 3 stron) artykuły opisujące wyprawy, zagadnienia teoretyczne itp. powinny być podzielone na podrozdziały.
  4. Przekazywane załączniki graficzne powinny być oryginałami (np. mapy, rysunki). W przypadku zdjęć najmilej widziane są negatywy lub slajdy (nie odbitki!). Po wykorzystaniu redakcja zwraca wszystkie materiały.
  5. Zasady opisu załączników:
    1. Na końcu artykułu należy zamieścić podpisy do wszystkich załączników graficznych (zdjęć, map lokalizacyjnych i geologicznych, rysunków itp.).
    2. Opisy powinny uwzględniać wszystkie zaznaczane na załączniku elementy (np. jeżeli na mapie zaznaczony będzie szereg kamieniołomów należy zamieścić opis do każdego z nich).
    3. Wszystkie załączniki - zdjęcia, mapy, rysunki - traktowane są jako kolejne figury. na początku opisu figury należy używać schematycznego skrótu: Fig. 1. (używając kropki po numerze figury). Nie należy stosować zapisów: Fot. 1, rys. 1. - w Otoczaku są tylko figury!
    4. W przypadku opisów zdjęć minerałów należy stosować następujący schemat: krótki opis i nazwa okazu, przecinek, rozmiar okazu, średnik, nazwa lokalizacji, przecinek, kraj pochodzenia, kropka, skrót "Kol.", właściciel okazu, kropka, skrót "Fot.", pierwsza litera imienia i nazwisko fotografa, kropka.
    5. Do każdej zamieszczonej figury powinny znajdować się odnośniki w tekście zapisane w formie: (fig. 1), (fig. 2) itd.
    6. Poniżej zamieszczono przykładowe podpisy do figur:
      Fig. 1. Uproszczona mapa geologiczna masywu granitoidowego Strzegom-Sobótka (wg. Majerowicza 1972): 1 - granitoidy w podłożu pod utworami trzecio- i czwartorzędowymi, 2 - granit biotytowy, 3 - dwumikowe leukogranity, biotytowy granodioryt, 5 - gnejsy bloku sowiogórskiego, 6 - metagabro ślęży i amfibolity, 7 - bazalty, 8 - metagabro w podłożu, 9 - serpentynity; 10 - uskoki.
      Fig. 2. Mapa Madagaskaru z zaznaczoną trasą przejazdu oraz punktami opisanymi w tekście: I - Antananarivo; II - Ambatomanga; III - Ankilizato; IV - Bekopaka; V - Ilakaka; VI - Ranonhira; VII - Beraketa, VIII - Antanimora, IX - Antoetra, X - Dol. Sahatany.
      Fig. 20. Automorficzny kryształ flogopitu, wysokość 9 cm; Ampandrandava, Madagaskar. Kol. T. Ochmański. Fot. S. Kolanowski.
  6. W przypadku artykułów, w których opisywane są kolejne minerały należy:
    1. Uszeregować je w kolejności alfabetycznej w jednym podrozdziale, lub w kilku (np. minerały pierwotne, minerały wtórne) w zależności od specyfiki artykułu.
    2. Kolejne opisy minerałów oddzielać od siebie Enterem (nowy akapit).
    3. Opis każdego kolejnego minerału rozpocząć podaniem nazwy (drukiem wytłuszczonym) i wzorem chemicznym (drukiem normalnym) minerału, podanymi w jednej linijce.
    4. Przy opisie kolejnych minerałów zachować w miarę możliwości ten sam schemat (np. kolor, wielkość kryształów, połysk itd.).

      Poniżej zamieszczono fragment poprawnego opisu:
      Andradyt Ca3Fe3+2[SiO4]3
      Ciemnozielone kryształy andradytu dochodzące do 2 cm wielkości występują stosunkowo często w kamieniołomie Bornyj.
      Arsen rodzimy As
      Arsen rodzimy występuje w formie czarnych, kilkucentymetrowych naskorupień pokrywających ściany geod. Znaleziska arsenu są bardzo rzadkie i znane jedynie z kamieniołomu Bornyj.
      Bizmut rodzimy Bi
      Rzadki bizmut rodzimy tworzy sporadycznie duże agregaty i skupienia, których wielkość dochodzi do 15 cm. Wystąpienia tego minerału znane są jedynie z kamieniołomu Bornyj.
  7. Przy opisach geograficznych nie należy stosować skrótów typu N, E czy SW tylko podawać pełne nazwy (np. północ, wschodni, południowo-zachodni). Symboli kierunków geograficznych używać można jedynie przy opisie przebiegu struktur (np. żyła o przebiegu NE-SW).
  8. Do każdego artkułu należy zamieścić dane o sobie (adres, e-mail lub inne), które zostaną zamieszczone w tekście obok nazwiska autora.
  9. Pisownia używanych nazw i wzorów chemicznych minerałów powinna być zgodna z "Mineralogią szczegółową" (Bolewski i Manecki 1993). Pamiętaj, aby sprawdzić czy to co opisujesz jako minerał nie jest przypadkiem odmianą (np. akwamaryn) lub grupą minerałów (np. turmalin)!
  10. Na końcu artykułu (nie dotyczy to relacji z wypraw) powinien być zamieszczony spis literatury uzupełniającej, zawierający nie więcej niż kilka pozycji. W tekście nie należy zamieszczać cytowań, a w spisie literatury wszystkich prac, z których się korzystało, a jedynie te, które mogą być ciekawe dla czytelników. Nazwy czasopism, książek itp. zamieszczone w spisie powinny być pełne - nie należy używać skrótów. Podajemy wszystkich autorów. Kolejne pozycje powinny być ułożone alfabetycznie. Proszę zwrócić szczególną uwagę na stosowanie znaków interpunkcyjnych i rodzajów czcionek tak, jak w podanych poniżej przykładach - inny jest schemat cytowania książek, a inny czasopism itd.

    Czasopismo
    Autor/rzy. Rok. Tytuł. Czasopismo, Vol. numer, Nr (numer zeszytu - jeśli występuje), strony.

    Dżułyński, S. i Radomski, A. 1956. Zagadnienie żył klastycznych w osadach fliszowych na tle sedymentacji fliszu karpackiego. Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego (Ann. Soc. Geol. Pol.), Vol. 26, Nr 3, 225-254.
    Golonka, J., Oszczypko, N. i ślączka, A. 2000. Late Carboniferous-Neogene geodynamic evolution and paleogeography of the circum-Cerpatian region and adjacent areas. Annales Societatis Geologorum Poloniae (Rocznik PTG), Vol. 70, Nr 2, 107-136.

    Gdy cytujemy pracę obcojęzyczną pisaną innym alfabetem stosujemy zapis fonetyczny. Patrz poniżej

    Danilczenko, P.G. 1950. Rod PALEOGADUS i jego razwitie. Trudy Paleontologiczeskowo Instituta, Vol. 25, 1-24.

    Książka
    Autor/rzy. Rok. Tytuł. Strony. Wydawnictwo, miejsce wydania.

    Rutkowicz, S. 1982. Encyklopedia ryb morskich. 1-663. Wydawnictwo Morskie, Gdańsk.

    Rozdział z książki opracowywanej przez wielu autorów
    Autor rozdziału. Rok. Tytuł rozdziału. W: Autorzy książki (Red.), Tytuł książki. Strony, Wydawnictwo, Miejsce wydania

    Behrensmeyer, A.K. 1991. Terrestial Vertebrate Accumulations. W: Allison, P. i Briggs, D.E.G. (Red.), Taphonomy: Releasing the Data Locked in Fossil Record, Volume 9 of Topics in Geobiology. 291-335, Plenum Press, New York.

    Materiały konferencyjne (Przewodniki zjazdów itp.)
    Autor/rzy. Rok. Tytuł artykułu/referatu. Nazwa konferencji wraz z miejscem i datą, strony.
    Leszczyński, S. 2001. Polish Outer Carpathians in Late Eocene-Early Oligocene: development of bottom-water oxygation. Carpathian Petroleum Conference, Wysowa, Poland 27-30 June 2001, 66-68.

    Objaśnienia do map geologicznych
    Autor/rzy. Rok. Tytuł, skala, nazwa arkusza. Strony, wydawnictwo, miejsce wydania.
    Wdowiarz, S., Zubrzycki, A., Frysztak-Wołkowska A. 1991a. Objaśnienia do Szczegółowej Mapy Geologicznej Polski, skala 1:50 000, arkusz Rymanów. 1-92, Państwowy Instytut Geologiczny, Warszawa.

    Mapa geologiczna
    Autor/rzy. Rok. Tytuł, skala, nazwa arkusza. Wydawnictwo, miejsce wydania.

    Wdowiarz, S., Zubrzycki, A., Frysztak-Wołkowska A. 1991b. Szczegółowa Mapa Geologiczna Polski, skala 1:50 000, arkusz Rymanów. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.


Powrót